Zencefil, zencefil ailesinden Zingiber officinale bitkisinin yumrusal, sarı köküdür. Kök genelde kurutulup toz haline getirildikten sonra kullanılır. Hindistan ve Jamaika'da yetiştirilir. Türkiye'de genellikle seralarda yetiştirilir. Köklerinde reçine ve uçucu yağlar bulunur. Genelde Asya mutfaklarında kullanılmaktadır. Keskin bir tadı ve tatlımsı bir aroması vardır. Zencefilin kaç yaşında olduğu konusunda kimse kesin bir yorum yapamıyor çünkü zencefil ilk kez yabani bir bitki olarak bulunmuştur. Daha sonra Çinliler ve Hintliler tarafından yetiştirilmeye başlanmıştır. Baharat alışkanlığının başlamasında büyük rolü vardır. Zencefilin ismi Sanskritçede ‘boynuz şekilli' anlamındaki ‘sinabera' kelimesinden gelmektedir. Sebebi de geyik boynuzuna benzeyen şeklidir. Sakinleştiri ve hazımsızlığı önleyici özellikleri vardır.

Nerelerde kullanılabilir?
Zencefil lifli bir kök olduğundan zaman zaman eşya ve yiyecek yapımında kullanılmaktadır. Şerbet, meşrubat ve likör yapımında da kullanılmaktadır. Ayrıca meyve tartları, bazı marmelatlar, kek ve kuru bisküvilere de ilave edebilirsiniz. Çorbalar, bakliyat yemekleri, patates, pilav ve salatalara da lezzet verir. Izgara etlere de ilave edilir.